opona co to jest
Definicja Opona. Co oznaczy możliwe stało się przemysłowe stosowanie tego w naturze miękkiego i.

Czy przydatne?

Jak działa Opona

Definicja z ang. TIRE, z niem. TYRE.

Definicja Opona: W roku 1839 Charles Goodyear przypadkowo odkrył sposób na wulkanizację kauczuku, dzięki czemu możliwe stało się przemysłowe stosowanie tego w naturze miękkiego i nieodpornego na uszkodzenia tworzywa. Pierwsze samochody jeździły -jak powozy, na których były wzorowane -na pełnych albo szprychowanych kołach o twardych obręczach, najwyżej oblewanych masywną gumą. W roku 1894 brytyjski weterynarz James Dunlop wpadł na pomysł, aby na obręcze kół roweru założyć odpowiednio przycięty i połączony w torus wąż ogrodowy. Swój wynalazek opatentował, a jego rozwój był tak błyskawiczny, iż rok potem w wyścigu Paryż-Bordeaux-Paryż wystartował pierwszy czterokołowy auto na "pneumatykach" - Peugeot 1'Eclair, prowadzony poprzez braci Michelin. Bracia po zakończeniu wyścigu porzucili sport i założyli wytwórnię opon. Dopiero jednak w roku 1904 pojawiła się opona zaopatrzona w bieżnik. Dalszy rozwój opony zmierzał w dwóch kierunkach: poprawy jakości i wytrzymałości materiału i konstrukcji i rodzaju i właściwości bieżnika. Opona zaczęła się robić bardzo skomplikowana, lecz dopiero pod koniec lat 40. XX w. wprowadzono do jej składu stalowe przedmioty i opasanie (dodatkowe warstwy tkaniny albo drutówki pod bieżnikiem zwiększające wytrzymałość). W roku 1948 amerykańska spółka Goodrich zaprezentowała pierwszą oponę bezdętkową (o wzmocnionych bokach i stopce uszczelniającej styk opony z felgą), rok później Michelin pokazał pierwszą oponę radialną. Ta ostatnia jest do dziś fundamentalnym i najpopularniejszym rodzajem ogumienia. Charakteryzuje się poprzecznym ustawieniem nitek kordu sięgającego stopki i ograniczonego nierozciągliwym opasaniem wzdłużnym. Przed rozpowszechnieniem opony radialnej w zastosowaniu były opony diagonalne, gdzie warstwy kordu układane były pod kątem wobec linii wzdłużnej bieżnika. Opona diagonalna jest trwalsza i odporniejsza na uszkodzenia, z kolei radialna ma lepszą kierowalność i mniejsze opory toczenia. Fundamentalny podział opon samochodowych przebiega wg przeznaczenia - do samochodów ciężarowych, dostawczych i osobowych (sprawa nośności i wytrzymałości na szybkość jazdy), do jazdy szosowej i off-road, do jazdy zwykłej i wyczynowej. Najważniejszym użytkowym kryterium jest podział na opony zimowe i letnie, gdyż ostatnio niemal zupełnie zarzucono ideę tworzenia opon wielosezonowych (aczkolwiek nowe modele ciągle się pojawiają). To jest wywołane faktem, iż pomiędzy mieszanką gumową wykorzystywaną do wytwarzania opon zimowych i mieszanką do opon letnich są wielkie różnice - zimowa opona musi zachowywać miękkość nawet w temperaturach minus 30 st., więc w temperaturze przekraczającej plus 15 stopni jest już tak miękka, iż nie zapewnia dostatecznej przyczepności. z kolei opona letnia zachowuje doskonałe własności jezdne nawet przy plus 50 st., za to poniżej plus 7 st. staje się tak twarda, iż nie jest w stanie zapewnić 25 procent przyczepności opony zimowej. Na boku każdej opony znajduje się opis podający jej rozmiary, indeks prędkości i nośności i zakodowaną datę produkcji. W w najwyższym stopniu rozpowszechnionym systemie opis rozmiaru ma formę na przykład 175/60 R 14 T. Znaczy to oponę o szerokości 175 mm, której profil (wysokość gumy między felgą a podłożem) ma rozmiar 60 procent szerokości bieżnika, budowa opony jest radialna (R), średnica osadzenia (czyli felgi) to 14 cali, a indeks prędkości (T) wynosi 190 km/h. Od końca lat 70. XX w. prowadzono intensywne badania nad oponami umożliwiającymi jazdę po utracie ciśnienia i aktualnie najważniejsi producenci (Michelin, Continental, Goodyear, Dunlop) oferują kilka rodzajów rozwiązań tego problemu. Opierają się one na stosowaniu szczególnych wkładek instalowanych na feldze ( albo między nią a oponą) lub na wzmocnieniu boków opony, aby nie ulegały one deformacji pod wpływem obciążenia. Przewarzająca część takich "odpornych na przebicie" opon umożliwia przejechanie 80-200 km od chwili straty ciśnienia przy prędkości rzędu 80 km/h - lecz w rzeczywistości zastosowanie tego limitu znaczy zniszczenie opony. Najważniejszymi zaletami takich rozwiązań są: wiadomość o utracie ciśnienia w kole (( albo kołach) sygnalizowana dzięki elektronicznych manometrów w kabinie pojazdu, a również złagodzone reakcje samochodu na przebicie opony, co powiększa bezpieczeństwo jazdy. Umożliwiają one także rezygnację z wożenia koła zapasowego, które zajmuje miejsce i dociąża auto

Inne definicje jak Opona na O.