kręcą, pana, boga, miedzą

Definicja: Dziś padnie tam pierwszy klaps do trzeciej, ostatniej części filmowej trylogii Jacka Bromsk słownik.

Czy przydatne?

Co znaczy Kręcą "U Pana Boga za miedzą"

Słownik: Po "U Pana Boga za piecem" i "U Pana Boga w ogródku" przyszedł okres na "U Pana Boga za miedzą".
19 sierpnia filmowcy ponownie zawitają do Królowego Mostu. Dziś padnie tam pierwszy klaps do trzeciej, ostatniej części filmowej trylogii Jacka Bromsk
Definicja: W "U Pana Boga za miedzą" oprócz znanych już nam bohaterów z obydwu części, a więc Księdza (Krzysztof Dzierma) i Komendanta (Andrzej Beja Zaborski), czy tych, których zapoznaliśmy w ogródku, a więc Mariana Cielęckiego (Wojtek Solarz), Jerzego Bociana (Emilian Kamiński) czy Struzikowej (Małgorzata Sadowska) pojawią się także nowi.
A będą to między innymi Amerykan vel Staś Niemotko (Grzegorz Heromiński) czy przebojowa Marina Chmiel (Agnieszka Kotlarska).



Oto krótka zapowiedź tego, co będzie efektem dwuipółmiesięcznych zdjęć filmowych:

Sielanka nigdy nie trwa wiecznie. Nad Królowym Mostem zbierają się ciemne chmury, a dzwon, który dotychczas harmonijnie odmierzał czas mieszkańców miasteczka, pewnego dnia zabrzmiał fałszywie. Ksiądz patrzy w niebo i pyta Najświętszą Panienkę, czy zło wyprze dobro, i czy zło tylko dobrem można zwyciężać.

Spokojne życie mieszkańców tego kąta Podlasia zakłócały tylko przybycia obcych. Czasem, obcy stawał się swoim, jak Marusia, Bocian czy Marian, czasem - obcy znikał, wygnany poprzez lokalną społeczność, która nie chciała burzenia swojego świata. Tak jest i tym wspólnie.

Marina - atrakcyjna, dojrzała i samotna instruktorka - przybywa do Królowego Mostu, aby zapoznać miejscową policję z tajnikami obsługi komputera. Wreszcie można wyciągnąć z szafy laptopa, którego przesłali z centrali, a który dotychczas spokojnie oczekiwał na swój los w sejfie. Zza wielkiej wody, w białym kabriolecie, przybywa Amerykanin, a tak faktycznie - Staś Niemotko, po 20 latach emigracji wracający na ojcowiznę. Niestety - miasteczko niby nic się nie zmieniło, ludzie ci sami, lecz z ojcowizny pozostały same zgliszcza.

A w czasie gdy w Królowym Moście zbliżają się wybory burmistrza. Od lat było tak samo, ten sam kandydat, który mógł liczyć na poparcie i proboszcza, i komendanta. lecz władza staje się modna i o fotelu burmistrza rozpoczyna marzyć inny kandydat - miejscowy przedsiębiorca, jakby nie patrzeć, człowiek sukcesu. Gość z Ameryki, bezrobotny, obyty w świecie, jest idealnym kandydatem na szefa sztabu wyborczego. W ten oto sposób podlaskie Macondo staje się podlaską "warszawką", miniaturą wielkiej sceny politycznej, na której wszystkie chwyty są dozwolone - ukryte kamery, stronnicze media i brak elementarnych zasad. Sprzymierzeńcami walki politycznej staje się banda Gruzina, tego samego, który 10 lat przedtem wygnany został z miasteczka poprzez Komendanta. Rozboje, haracze, zastraszanie stają się smutną codziennością mieszkańców Królowego Mostu.

lecz i w miasteczku tworzy się nowa armia: jest w niej Marian Cielęcki, zięć Komendanta, może nie orzeł, > lecz własne zasady ma; jest Bocian, co prawda aktualnie przykładny obywatel, > lecz jego wcześniejsza robota, w której znany był jako Czapla, dobrze przygotowała go na walkę z przestępczością, w szczególności zorganizowaną; jest nareszcie i Marina, która okazuje się biegła nie tylko w sztuce informatycznej, > lecz w pierwszej kolejności policyjnej.

Przed Proboszczem jedna z najtrudniejszych decyzji w życiu. Czy dla przywrócenia spokoju w miasteczku zgodzi się na drastyczne rozwiązanie, które mało ma wspólnego z etyką chrześcijańską?



Autorem scenariusza i reżyserem filmu jest Jacek Bromski:

Studiował na ASP w Warszawie, UW (polonistyka) i PWSFTiT w Łodzi (reżyseria).
Jako samodzielny reżyser zadebiutował w 1984 roku filmem telewizyjnym "Ceremonia Pogrzebowa", za który dostał nagrodę za debiut na Festiwalu Polskich Videoów Fabularnych w Gdańsku w 1985 r. Dwa następne filmy Bromskiego to: sensacyjny "Zabij mnie glino" (Nagroda Ministra Kultury i Sztuki) i komedia romantyczna "Sztuka kochania" (uznana poprzez widzów za idealny video 1988 roku). W latach 1991-1993 wyreżyserował serial telewizyjny i filmy fabularne z cyklu "Kuchnia Polska" (serial wygrał plebiscyt telewidzów na najpopularniejszy video roku 1993). następne dwa filmy Bromskiego - "Dzieci i ryby" i "U Pana Boga za piecem" to nadzwyczajnie lubiane poprzez widzów komedie osadzone w nowej polskiej rzeczywistości. "U Pana Boga za piecem" dostał rekordową liczbę 7 nagród na Festiwalu Polskich videoów Fabularnych w Gdyni. "To ja, złodziej", obyczajowa, gorzka komedia o nastoletnich złodziejach samochodów to video, który z całego dorobku Jacka Bromskiego uzyskał największą liczbę nagród festiwalowych, między innymi
w 2001 roku dostał Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Mar del Plata, jak również wyróżnienie jury katolickiego i nagrodę za scenariusz. Kilka miesięcy później dostał nagrodę na Wine Country video Festival w Kalifornii za scenariusz i reżyserię. Następny video - satyra polityczna "Kariera Nikosia Dyzmy" był jednym z największych przebojów kinowych 2002 roku. W 2005 roku wyreżyserował etiudę "I wie pan, co?", która wspólnie z 12 zrealizowanym poprzez innych polskich reżyserów stanowiła całość pod wspólnym tytułem "Solidarność, Solidarność" przygotowaną dla uczczenia wydarzeń sierpnia '80. W tym samym roku Bromski nakręcił w Chinach video "Kochankowie Roku Tygrysa".

W 2006 powrócił do Królowego Mostu i rozpoczął zdjęcia do kontynuacji przeboju "U Pana Boga za piecem". Druga część weszła na ekrany w 2007 roku pt. "U Pana Boga w ogródku".

Od 1988 roku wspólnie z Juliuszem Machulskim prowadzi Studio Filmowe "Zebra". Od 6 lat jest prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, a od 2002 roku jest wiceprezesem Międzynarodowego Stowarzyszenia Autorów Filmowych.