Co znaczy Gdzie są granice możliwości naszego mózgu? - odc. 1

W roku 1913 zdobywca nagrody Nobla, Ramon y Cayal ogłosił, iż nasz mózg nie może się rozwijać, iż nasze możliwości umysłowe i emocjonalne są raz na zawsze ustalone. Innymi słowy autorytarnie stwierdził, iż nie jesteśmy w stanie przekroczyć pewnej granicy wyznaczonej poprzez zasoby, z którymi się urodziliśmy.

Odkrycia naukowe końca 20-go wieku wskazują, ze Ramon y Cayal jednak (i na szczęście!) nie miał racji. Okazuje się, iż nasz mózg jest bardzo plastyczny, może się rozwijać, może nawet zamieniać własną strukturę poprzez cały moment naszego życia. Co więcej, udowodniono, iż przez regularne ćwiczenia możemy wpływać na jego funkcjonowanie, uzyskiwać trwałe zmiany w jego “siatce”, a wskutek tego wpływać na nasz stan umysłowy, emocjonalny i duchowy.

W roku 1973 dr. Gerald Oster opublikował w magazynie Scientific American przełomowy artykuł pt. “Auditory Beats in the Brain”. Artykuł ten opisywał efekty działania tak zwany “binaural beats”, a więc dźwięków o rożnej częstotliwości równocześnie stymulujących nasz mózg.

Jak to możliwe?

Oster przeprowadził serię badań opierających na tym, iż danej osobie przekazywano do jednego ucha dźwięk o częstotliwości, powiedzmy, 200 Hz, a do drugiego dźwięk o częstotliwości 210 Hz. Otóż okazało się, iż za każdym wspólnie nasz mózg z czasem zaczynał generować częstotliwość, która była różnicą powyższych dwóch!

W tym samym czasie Robert Monroe (Monroe Institute of Applied Sciences) przeprowadził tysiące eksperymentów używając badań EEG do monitorowania fal mózgowych badanych osób. On również potwierdził, iż przez stymulowanie narządu słuchu rożnymi częstotliwościami można stymulować prace naszego mózgu. Co więcej, potwierdził on, iż do częstotliwości różnicowej dostosowuje się nie tylko ta cześć mózgu, która jest odpowiedzialna za kontrolę zmysłu słuchu, nie tylko jedna z naszych półkul mózgowych, lecz CAŁY MÓZG, obydwie półkule równocześnie rezonują falami o tej samej częstotliwości, amplitudzie i są absolutnie zgodne w swych fazach. To doprowadziło między innymi do powstania definicje tak zwany “whole brain functioning”, tzn. sytuacji, w której w równym stopniu pracują obydwie półkule naszego mózgu.

Z reguły gdyż, w naszym codziennym życiu, wykorzystujemy głownie jedną z nich. W sporym skrócie lewa odpowiedzialna jest za myślenie logiczne, racjonalne. W lewej półkuli “operują” na przykład wszyscy matematycy, inżynierowie, prawnicy. To ona pozwala na trzeźwą ocenę sytuacji, podejmowanie decyzji, rozwiązywanie typowych problemów. Prawa półkula to emocje, kreatywność, wyobraźnia, myślenie “nieliniowe”. Tu “pracują” głównie malarze, muzycy, tancerze, lecz również pisarze i wynalazcy. To również półkula osób wykazujących spory poziom empatii i intuicji.

Jakie zatem znaczenie miały odkrycia powiązane z “whole brain functioning”, w szczególności dla dziedziny związanej z rozwojem człowieka? Zacytuje tu może następnego z naukowców, neurochemiczkę Candace Pert z National Institute of Mental Health:

“The present era in neuroscience is comparable to the time when Luis Pasteur first found out that germs cause disease.”
Obecną erę neuro-edukacji można porównywać do okresu, kiedy Ludwik Pasteur po raz pierwszy odkrył, iż zarazki powodują choroby.

Odkrycia te doprowadziły do zbliżenia świata -edukacji i świata duchowości. Naukowcy zbadali gdyż prace mózgu “mistyków”, którzy wskutek długoletnich praktyk duchowych osiągają stany głębokiej medytacji. Wyniki tych badań są nadzwyczajnie interesujące.

lecz o tym napiszę juz w kolejnym odcinku :-)

Pozdrawiam Serdecznie

Ryszard Skarbek
Autor Bloga Tańcząc z Życiem