Definicja: „Na krańcu świata”

Miła moja, bliska sercu memu
dlaczego wciąż, nie otworzysz serca swego
bym i ja mógł skąpać się w twojej delikatnej aurze.
Odtrącasz mnie, odciągasz od zmysłów, zwodzisz
zsyłasz, na ziemi kraniec, pozostawiając mnie samego,
zupełnie bez sił, bez życia i miłości.
Nie jestem taki twardy, nie umiem tu żyć,
jak żyłem gdy nadziei jeszcze był blask.
Ja teraz płaczę, rozmawiam sam ze sobą.
Nie wiedząc, po co dalej iść, by znów nie być na dnie.
Życie straciło swój blask,
Ono nie chce istnieć bez Ciebie.