Definicja: w jesiennej szarudze kroczę ulicą szarości
w jesiennej zadumie chwytam myśli ulotne
nie trzeba mi wiele, idę w samotności
w w jesiennej szarudze moknę od wspomnień

patrzę na wzgórza, co ubrały się wrzosem
wiatr jesienny plącze moje włosy
spadające liście idą za moim głosem
i ja także szumiące słyszę ich głosy

drzewa śpiewają piosenkę jesienną
kołyszą się w rytm tej pięknej melodii
tkana przez nie muzyka odbija się echem
idę wsłuchana w szelest rapsodii