Definicja: Samotnia stanęła przede mną otworem
Obcy ślad pozostał we mnie jeszcze
Nie można już żyć, życie nie stało się prostsze
W świecie pełnym obłudy kłamstwo siłę ma
Lecz utrata czegoś by poznać coś nowego to cena
Wiara nie ma tu znaczenia
Bez logiki brak westchnienia
Nie wahając się kroczę w pustkę upadam ze zmęczenia
Nie ma tu tragizmu nie ma zmartwienia
lecz wszystko istotne by żyć na nowo.

Świat który istnieje napawa strachem
Rzeczy których nie doznamy
Nie będzie nam dane zobaczyć mgnienia świata przyszłego
Biorąc to co najlepsze teraz czerpiąc chwile najważniejsze
Czuję że żyje czuję że jestem
Wartość uczuć wartością bezwzględną którą ja przekraczam
W kręgu bólu zadaje rany cierpiący bez wybaczenia
Z litością spoglądając na mnie nie dowierzając że to Ja
Odpychając sam odchodzę w znaną tylko mnie drogę.

Gdzieś kiedyś skończy się nastanie kres
Wyzwolę się oczyszczę swą dusze
Lecz teraz jestem jak cierń
Raniąc do krwi raniąc bez karnie
Serce skamieniałe dusza nie czuję nic
Niczym cień własnego ja jestem dla siebie
Walczę sam ze sobą bo samotność każdego kara
Pozbawia wszystkiego
Niczym kwiaty rośniemy na czarnej łące samotne.