Definicja: Siedział, tak poprostu sam...
Głowę miał spuszczoną...
patrzył,
ale już nie tam gdzie zawsze.

Wokół pustka
i tylko jego rozłożone skrzydła...
cierpiał,
ale dziś inaczej niż zawsze.

Bo wszyscy odeszli,
wszyscy, którzy malowali jego świat...
został sam,
wśród gałęzi starych drzew.

A był taki piękny,
jego oczy były czyste...
nadal są,
ale czy na zawsze?

Miałam coś zmienić?
Zatopić smutki...
Chciałam...
Udało się?