reguła, wyjątek

Definicja: „Wyjątek potwierdza regułę” – Tak zwykło się mówić już od dawna. Ile w tym prawdy? Otóż bardzo sporo… słownik.

Czy przydatne?

Co znaczy Reguła a wyjątek?

Słownik: „Wyjątek potwierdza regułę” – Tak zwykło się mówić już od dawna. Ile w tym prawdy? Otóż bardzo sporo…
Definicja: Jeżeli przyjąć, iż reguła jest zbiorem przedmiotów zgodnych z przyjętym poprzez ogół albo także przewarzająca część systemem, należącą do danego zbioru a wyjątek byłby zbiorem przedmiotów opozycyjnych w relacji do zbioru przedmiotów zgodnych z przyjętym systemem, to istnienie samego wyjątku jako opozycji jest niejako samo w sobie potwierdzeniem reguły. Opozycją można być tylko i wyłącznie do czegoś, w tym wypadku do zbioru reguł – (nazwę go zbiorem A, zaś zestaw wyjątków, zbiorem B.) - Można także zapytać: A co z regułą, która nie posiada wyjątku? Wówczas trzeba się zastanowić, czy nieistnienie opozycji jest możliwe? Czy jeżeli przyjąć, iż ja – jako człowiek – znajdujący się w zbiorze przedmiotów takich samych albo podobnych, będących zgodnymi z przyjętym systemem ogółu, jestem w stanie zauważyć jakąkolwiek głębszą zależność, bez dostrzeżenia u współ-elementarnych jednostek - znajdujących się w danym zbiorze – jakichkolwiek, aczkolwiek min. kontrastów indywidualnych? Nic nie jest kompletnie zupełne i zawsze istnieje jakiś defekt. Następnym argumentem przemawiającym za istnieniem wyjątku, jest analogia do prawd filozoficznych. Nawet Bóg jako jednostka najlepsza i najdoskonalsza ma własną opozycję. Gdyby nadal upierać się, iż reguła nie musi mieć wyjątku - a więc opozycji - oznaczałoby to, iż Bóg nie jest najdoskonalszy i najlepszy a wręcz, iż reguła jest doskonalsza od Boga, ponieważ tylko ona byłaby poza równowagą natury. Notabene: Reguła musi posiadać wyjątek. A zatem, zestaw reguł i wyjątków tworzą następną nad-regułę, która byłaby zbiorem wszystkim zbiorów, de facto: Uniwersum reguł i wyjątków. Co za tym idzie, przeciwieństwem do Uniwersum zbiorów A i B, jest zestaw pusty – nieposiadający wyjątków ani reguł.
- Łatwo to przedstawić na schemacie klasycznego rachunku zdań:

[(a <=> b) ^ (b <=> a)] -> (~a <=> ~b)
Uniwersum i zestaw pusty.

Gdzie:
a – reguła
b – wyjątek

Wniosek primo:
Reguła nie może istnieć bez wyjątku a wyjątek bez reguły, de facto: Wyjątek potwierdza regułę a reguła potwierdza wyjątek.
Wniosek secondo:
Świat i każdy mechanizm podlegający prawom natury, istnieje tylko i wyłącznie dzięki znakom opozycji…