życiu piękne tylko chwile co to jest
Definicja: nie żałuję słownik.

Czy przydatne?

Co znaczy "W życiu piękne są tylko chwile"-R. Riedel

Słownik: Jakiś okres temu koleżanka poleciła mi powieść Paulo Coelho pod tytułem "Weronika postanawia umrzeć". Z czystej ciekawości sięgnęłam po nią i naprawdę nie żałuję.
Definicja:

"Weronika postanawia umrzeć" to nadzwyczajna historia dziewczyny, która mimo młodego wieku, jest już bardzo znudzona życiem i z tego powodu postanawia popełnić samobójstwo. Na szczęście lekarzom udaje się ją uratować, jednak mimo tego, dochodzi do uszkodzenia jej serca i Weronice pozostaje ostatni tydzień życia. Poprzez ten tydzień przebywa w azylu psychiatrycznym Villete, gdzie pod wpływem pewnych wydarzeń i ludzi, w jej życiu dokonują się znaczne przemiany. To jest pierwsza powieść autorstwa Paulo Coelho, z ktorą mam doczynienia, jednak sam autor wywarł na mnie bardzo pozytywne wrażenie.


Akcja dzieła jest powolna, lecz w tym wypadku nie ma to zbyt dużego znaczenia. Wiele ważniejsza jest kreacja bohaterów, co Coelho powiodło się świetnie. Spora różnorodność osobowości, odmienne historie, ciekawe życiorysy i totalnie różne przemyślenia i zachowania postaci, dzięki czemu bohaterzy wzbudzają sympatię i współczucie. Osobiście w najwyższym stopniu utożsamiam się z Weroniką. Łączy nas zwątpienie w sedno życia, którego również kiedyś doświadczyłam. To właśnie jej historia przekonała mnie, iż warto walczyć o życie, ponieważ jest ono najpiększniejszym darem. Na pewno ukazanie takiego miejsa jak Villete, zmieniło moje podejście do ludzi chorych psychicznie. Teraz wiem, iż ich choroba zostaje najczęściej wywołana poprzez najbliższych, którzy umieją ranić brutalnie i bezlitośnie.


Sposób w jaki pisze Coelho bardzo mi się podoba. Język utworu jest przejrzysty, co sprawia, iż powieść czyta się bardzo lekko i przyjemnie. Opisów znajduje się dużo, lecz są one napisane w interesujący sposób, zatem nie ma mowy o znudzeniu. Narracja trzecioosobowa sprawia, iż nie wczuwamy się w role bohaterów, ale obserwujemy ich z pewnego dystansu.


Słyszałam dużo negatywnych opinii, jednak ja jestem w pełni zauroczona tą książką. Na pochwałę ewidentnie zasługują: język jakim posługuje się twórca, sposób przedstawienia (nie skupia się tylko i wyłącznie na historii Weroniki), sposób kreowania postaci i główny wątek, który w dobie nagminnych samobójstw nastolatków, jest tematem uniwersalnym. Niestety muszę skrytykować zakończenie, które jest zbyt przewidywalne (przewidziałam je w połowie). Utwór jest szczególnie adresowany do młodzieży i ludzi, którzy stracili ochotę do życia, jednakże wg mnie warto go przeczytać niezależnie od wieku i stanu kondycji psychicznej. Faktycznie godny polecenia!